NIEUWS - 7 NOVEMBER 2011

Wanneer bereiken we onze stresslimiet?

Mensen in New York lopen sneller op straat dan mensen in Amsterdam, bleek uit een onderzoek uit 2000. Inmiddels blijkt dat de mensen in Europa steeds sneller gaan lopen, dus we halen onze achterstand in. Maar waarom die haast? En wanneer bereiken we onze stresslimiet?

De mens heeft zich de afgelopen honderd jaar heel hard ontwikkeld, maar begint volgens mij op bepaalde vlakken zijn limieten te bereiken. Veel jonge mensen zijn dagelijks aan het multitasken. Terwijl ze een telefoongesprek voeren, luisteren ze naar muziek, zijn ze op het internet het nieuws aan het volgen, voeren ze een gesprek via Facebook en doen ze mee aan een bieding op een online vakantie.

De waarde van informatie is dan ook veranderd. Waar mensen vroeger op zoek waren naar inhoudelijke informatie, waar de diepte opgezocht werd van een aantal interessante onderwerpen, is men nu steeds meer bezig met het verwerken van schreeuwerige koppen, die in een aantal zinnen een situatie moeten beschrijven. Met als gevolg: steeds meer aannames en symptomen in plaats van achtergronden en inhoud. Men heeft hier gewoonweg de tijd niet meer voor, omdat er zoveel informatie is waar je van op de hoogte moet blijven. Wil je een beetje opvallen met informatie, dan zal je bovendien iets moeten communiceren wat extreem schokkend, spannend of grappig is.

Op social media heeft men vriendengroepen van soms meer dan duizend man waar je per minuut mutaties ziet. Als je wilt meetellen, dan moet je vrij snel reageren, anders is het alweer oud nieuws. De hoeveelheid aan informatie, maar ook de verschillende manieren van hoe je informatie kan consumeren, zorgen ervoor dat je continu het gevoel van achterstand hebt op deze platformen.

Grenzen
Hoe goed is de mens opgewassen tegen al deze indrukken? De holbewoner had in het stenen tijdperk in een jaar tijd net zoveel indrukken als wat wij nu in één dag binnenkrijgen. Ongelofelijk dat we dat kunnen handelen. Maar je ziet ook vele voorbeelden van mensen die tegen hun grenzen aanlopen. Bijvoorbeeld bij mensen die hun targets moeten halen, terwijl die targets elk jaar omhoog worden bijgesteld. Ze moeten die targets wel halen, omdat ze daar geld voor krijgen die ze nodig hebben om hun luxe leefstijl vol te houden. Dat alles zorgt voor een maximale vorm van stress.

Zoals in de evolutie altijd het geval is, zal de mens hier steeds beter mee om kunnen gaan. Echter deze generatie zit op zijn limiet. Stress is de killer van creativiteit, dus om hier serieus aandacht aan te besteden in je organisatie is een must. De werkgever die de rust in zijn organisatie het beste kan bewaren en periodes van spanning kan afwisselen met ontspanning heeft wat mij betreft ook de toekomst.

ITSP Nederland